Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ TELEGRAPH ISLAND
Telegraph Island: Το φυλάκιο της δεκαετίας του 1860 πίσω από το «Round the Bend»
Ο τηλεγραφικός σταθμός των Βρετανών του 19ου αιώνα στη Τζαζιράτ αλ Μακλάμπ έδωσε στην αγγλική γλώσσα τη φράση «round the bend» — η ιστορία πίσω από το νησί που κάθε κρουαζιέρα σταματά δίπλα του.
Δείτε κρουαζιέρες στο Μουσαντάμ στο GetYourGuide ↗Ένα νησί με τελεφερίκ στον κόλπο Elphinstone Inlet
Η ιστορία του Telegraph Island ξεκινά με την παγκόσμια επικοινωνία του 19ου αιώνα, όχι με τον τουρισμό. Από το 1864, η Βρετανία επέκτεινε μια διαδρομή τηλεγραφικού καλωδίου που συνέδεε το Λονδίνο με την αυτοκρατορία της στην Ινδία, και επειδή το τηλεγραφικό σήμα εξασθενεί σε μεγάλες υποθαλάσσιες αποστάσεις, η γραμμή χρειαζόταν μια σειρά από ενισχυτικούς σταθμούς για να το ενισχύει στην πορεία. Οι Βρετανοί μηχανικοί επέλεξαν ένα μικρό βραχονήσι — γνωστό τοπικά ως Jazirat al Maqlab — μέσα στον προστατευμένο κόλπο Khor Ash Sham, τον οποίο οι Βρετανοί χαρτογράφησαν και κατέγραψαν ως Elphinstone Inlet, για να στεγάσουν έναν από αυτούς τους σταθμούς. Ήταν μια πρακτική επιλογή και όχι γραφική: ένα προστατευμένο, αμυντικά κατάλληλο σημείο σε μια στρατηγική ακτογραμμή κοντά στο Στενό του Ορμούζ, στο σημείο όπου η διαδρομή του καλωδίου χρειαζόταν έναν αναμεταδότη πριν συνεχίσει προς την Ινδία.
Πέντε χρόνια απόλυτης απομόνωσης
Η ζωή στον σταθμό ήταν, κατά κοινή ομολογία, ανυπόφορη. Μια χούφτα Βρετανοί και Ινδοί τηλεγραφητές ήταν τοποθετημένοι σε έναν μικρό βράχο χωρίς δικό του πόσιμο νερό, εντελώς εξαρτημένοι από τα πλοία ανεφοδιασμού, μέσα σε μια καλοκαιρινή ζέστη που σε αυτή την ακτή ξεπερνά τακτικά τους 40°C, με ελάχιστη ανακούφιση και σχεδόν καθόλου σκιά. Δεν υπήρχε ουσιαστική κοινωνική ζωή πέρα από τη μικρή φρουρά, κανένας γρήγορος τρόπος να φύγεις από το νησί, και λίγα πράγματα να κάνεις πέρα από την τεχνική δουλειά της διατήρησης του αναμεταδότη σε λειτουργία. Συχνά περιγράφεται ως μία από τις πιο τιμωρητικές θέσεις στο επικοινωνιακό δίκτυο της αυτοκρατορίας, και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί — μια μικροσκοπική προεξοχή γυμνού βράχου, περιτριγυρισμένη από γκρεμούς, ώρες μακριά από οτιδήποτε θυμίζει πόλη με τα δεδομένα της δεκαετίας του 1860.
Από πού προέρχεται η «στροφή του δρόμου»
Η αγγλική φράση «round the bend», που σημαίνει «έχασε τα λογικά του», αποδίδεται δημοφιλώς σε αυτόν τον σταθμό — αν και, όπως συμβαίνει με μεγάλο μέρος της αποικιακής λαογραφίας, η ακριβής προέλευση αμφισβητείται παρά αποδεικνύεται. Μία εκδοχή τη συνδέει κυριολεκτικά με τη γεωγραφία: για να φτάσει κανείς στον σταθμό, έπρεπε να πλεύσει γύρω από μια απότομη στροφή βαθιά μέσα στο φιόρδ, εκτός οπτικού πεδίου από τα ανοιχτά νερά και από οποιοδήποτε διερχόμενο πλοίο. Μία άλλη εκδοχή στηρίζεται στο υποτιθέμενο ψυχολογικό κόστος της ίδιας της απομόνωσης — στην ιδέα ότι όποιος ήταν τοποθετημένος «γύρω από τη στροφή» του Μουσαντάμ κινδύνευε να τρελαθεί λίγο από τη ζέστη, τη μονοτονία και τον εγκλεισμό. Όποια εκδοχή κι αν είναι πιο κοντά στην αλήθεια, η ιστορία έχει μείνει, και είναι από τα πρώτα πράγματα που αναφέρουν οι περισσότεροι ξεναγοί καθώς το παραδοσιακό σκάφος πλησιάζει το νησί σήμερα.
Εγκαταλείφθηκε μέσα σε μια δεκαετία
Η επαγγελματική ζωή του Νησιού του Τηλέγραφου ήταν σύντομη. Ήδη από το 1868–69, οι μηχανικοί είχαν τοποθετήσει ένα εναλλακτικό καλώδιο κατά μήκος της περσικής ακτής, καθιστώντας τον σταθμό αναμετάδοσης στο Μουσαντάμ περιττό σχεδόν μόλις είχε εγκατασταθεί. Ο τηλεγραφικός εξοπλισμός αποσύρθηκε, αλλά μια μικρή βρετανική στρατιωτική φρουρά φέρεται να συνέχισε να καταλαμβάνει το νησί για αρκετά ακόμη χρόνια, έως τα μέσα της δεκαετίας του 1870, προτού εγκαταλειφθεί εντελώς. Από τότε, το νησί παραμένει έρημο, με τους μόνους επισκέπτες του να φτάνουν με σκάφος αντί να διαμένουν εκεί — μια αντιστροφή του αρχικού του ρόλου ως σταθερού κρίκου σε ένα παγκόσμιο δίκτυο, και πλέον απλώς ένα ορόσημο που τα κρουαζιερόπλοια προσπερνούν και αγκυροβολούν δίπλα του, παρά ένας τόπος όπου κάποιος ζει ή εργάζεται.
Τι απομένει να δείτε σήμερα
Από τον αρχικό σταθμό ελάχιστα σώζονται σήμερα, πέρα από χαμηλά πέτρινα θεμέλια και υπολείμματα τοίχων, ορατά στον βράχο καθώς πλησιάζει το ντόου — δεν υπάρχει αναστηλωμένο κτίριο ούτε κέντρο επισκεπτών, μόνο το περίγραμμα όσων υπήρχαν εκεί πριν από 150 και πλέον χρόνια. Οι περισσότερες κρουαζιέρες δεν αποβιβάζουν επιβάτες στο ίδιο το νησί· αντίθετα, το ντόου αγκυροβολεί στα ήρεμα νερά εκεί κοντά για την κύρια στάση της ημέρας για κολύμπι και κολύμβηση με αναπνευστήρα, που είναι στην πραγματικότητα και ο βασικός λόγος της επίσκεψης για τους περισσότερους ταξιδιώτες σήμερα. Αξίζει να το γνωρίζετε αν περιμένετε έναν επισκέψιμο ιστορικό χώρο: το Telegraph Island λειτουργεί καλύτερα ως εντυπωσιακό σκηνικό και ως ιστορία που αφηγείσαι από το σκάφος, παρά ως ερείπιο που θα εξερευνήσεις με τα πόδια.